دربارهٔ منطقه ویژه اقتصادی بوشهر
منطقه آزاد تجاری–صنعتی بوشهر در اردیبهشت ۱۴۰۰ به تأیید مجمع تشخیص مصلحت نظام رسید و در ۲۴ بهمن همان سال با انتصاب نخستین مدیر اجرایی افتتاح شد. اساسنامهٔ سازمان در ۱۴۰۱ ابلاغ گردید. این منطقه با حدود ۲۶۱۰۰ هکتار، در میان مناطق آزاد تازه‌تأسیس بیشترین وسعت را دارد و مأموریتش حول اقتصاد دریامحور، بندر و صادرات خلیج فارس تعریف شده است.
تصویب و راه‌اندازی
پس از تأیید مجمع تشخیص در اردیبهشت ۱۴۰۰، منطقه با انتصاب مدیر اجرایی در بهمن همان سال وارد فاز سازمانی شد و اساسنامه در سال ۱۴۰۱ از مسیر هیئت وزیران ابلاغ گردید. پیشینهٔ مطالبهٔ «بندر آزاد» در بوشهر به دهه‌ها قبل برمی‌گردد؛ از جمله اشاره به طرح‌های تاریخی بندر آزاد در میانهٔ قرن.
منطقه ویژه اقتصادی بوشهر (مصوب اواخر دههٔ ۱۳۷۰) و شهرک‌های صنعتی یک و دو، بستر صنعتی–بندری پیشینی بودند که اکنون در محدودهٔ گسترده‌تر منطقه آزاد ادغام مفهومی شده‌اند. وب‌سایت سازمانی مستقل و پایدار برای خودِ «منطقه آزاد» هنوز عمومی نشده؛ نباید آن را با سایت منطقه ویژه (bsez.ir) یکی گرفت.
محدوده، بنادر و جزایر
مساحت اعلام‌شده حدود ۲۶۱۰۰ هکتار است و روستاها، سایت‌های پرورش میگو، منطقه ویژه و شهرک‌های صنعتی بوشهر را در بر می‌گیرد. بندر بوشهر و بندر نگین، به‌همراه جزایر عباسک، صدف و مجموعهٔ صنایع دریایی صدرا، ستون دریایی این پهنه‌اند.
دسترسی به سواحل خلیج فارس، ظرفیت ترانزیت و صادرات، و پیوند با زنجیرهٔ انرژی و شیلات استان، منطقه‌ای را می‌سازد که در سیاست‌های اخیر با عنوان هاب اقتصاد دریامحور از آن یاد می‌شود.
در آزادچی
آگهی‌ها و معرفی بوشهر از هاب `/zones/bushehr` در دسترس است. تا زمان انتشار سایت سازمانی مستقل، منابع اصلی معرفی، ویکی‌پدیا و اطلاعیه‌های رسمی دولت و شورای عالی مناطق آزاد هستند.
نشان تصویری فعلی برای کارت‌های آزادچی طراحی شده و جایگزین placeholder قبلی است؛ مهر رسمی سازمان عمومی نیست.