دربارهٔ منطقه ویژه اقتصادی دوغارون
منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون در شهرستان تایباد استان خراسان رضوی، یکی از نقاط کلیدی تجارت مرزی ایران با افغانستان است. این پهنه حدود ۸۷۰۰ هکتاری پس از سال‌ها فعالیت به‌عنوان منطقه ویژه اقتصادی، در سال ۱۴۰۲ به منطقه آزاد ارتقا یافت تا تولید، ترانزیت و صادرات در نقطه صفر مرزی تسهیل شود.
تاریخچه و شکل‌گیری
هسته اولیه این مجموعه در سال ۱۳۸۹ به‌صورت منطقه ویژه اقتصادی دوغارون با گرایش تولید و تجارت در نقطه صفر مرزی با افغانستان شکل گرفت. هدف آن پشتیبانی از مبادلات مرزی، انبارداری و فعالیت‌های تولیدی نزدیک به بازار افغانستان بود.
در سال ۱۴۰۲ مسیر قانونی ارتقا به منطقه آزاد طی شد: قانون ایجاد منطقه آزاد تجاری-صنعتی دوغارون در جلسه علنی ۲۷ شهریور ۱۴۰۲ مجلس تصویب و در ۱۵ مهر همان سال برای اجرا ابلاغ شد. با این تغییر، چارچوب معافیت‌ها، مقررات گمرکی و جذب سرمایه هم‌تراز سایر مناطق آزاد کشور قرار گرفت.
جغرافیا و دسترسی
منطقه در شهرستان تایباد استان خراسان رضوی و در زمینی حدود ۸۷۰۰ هکتار واقع شده است. گذرگاه مرزی دوغارون داخل محدوده قرار دارد و فاصله آن تا شهر تایباد حدود ۱۸ کیلومتر، تا مشهد حدود ۲۴۰ کیلومتر و تا هرات افغانستان حدود ۱۲۰ کیلومتر است.
این جای‌گیری، دوغارون را به کریدور طبیعی کالا میان شرق ایران و غرب افغانستان تبدیل کرده و برای حمل جاده‌ای، انبارداری مرزی و صادرات مجدد موقعیت مناسبی فراهم می‌کند.
نقش اقتصادی و فرصت‌ها
سازمان منطقه آزاد دوغارون بر تسهیل تجارت مرزی، توسعه واحدهای تولیدی صادرات‌محور و بهبود زیرساخت‌های پایانه و لجستیک تمرکز دارد. معافیت‌ها و مقررات خاص مناطق آزاد می‌تواند هزینه ورود مواد اولیه و خروج محصول نهایی را برای فعالان اقتصادی کاهش دهد.
بازار هدف نزدیک در هرات و ولایت‌های غربی افغانستان، همراه با دسترسی به شبکه توزیع خراسان رضوی، ظرفیت توسعه صنایع سبک، بسته‌بندی، بازرگانی و خدمات پشتیبانی حمل‌ونقل را تقویت می‌کند.