دربارهٔ منطقه ویژه اقتصادی سرخس
سرخس در منتهی‌الیه شمال‌شرق ایران، دهه‌ها به‌عنوان منطقه ویژه اقتصادی و گره ریلی مشهد–سرخس–تجن شناخته می‌شد. با تصویب مجلس و شورای نگهبان در مهر ۱۴۰۲ این پهنه به منطقه آزاد تجاری-صنعتی ارتقا یافت تا نقش خود را در تجارت با ترکمنستان و آسیای میانه تقویت کند.
از منطقه ویژه تا منطقه آزاد
فعالیت در قالب منطقه ویژه اقتصادی از ۲۴ اردیبهشت ۱۳۷۵ و همزمان با افتتاح راه‌آهن مشهد–سرخس–تجن آغاز شد. این نقطه به کانون ترانزیت و نگهداری کالا میان ایران و آسیای میانه تبدیل شد.
در مهر ۱۴۰۲ با تصویب مجلس و شورای نگهبان، وضعیت حقوقی به منطقه آزاد تجاری-صنعتی ارتقا یافت و اساسنامه سازمان نیز در هیئت وزیران تکمیل و اصلاح شده است.
موقعیت و زیرساخت
منطقه حدود ۱۵۰ کیلومتری شرق مشهد و نزدیک شهرستان سرخس است و از شمال و شرق با ترکمنستان مرز دارد. وسعت اراضی بیش از ۵۳۰۰ هکتار و شامل فازهای لجستیکی، صنعتی، تجاری و گردشگری است.
خطوط ریلی با عرض‌های مختلف، انبار و سردخانه، و فرودگاه بین‌المللی الماس سرخس با باند طولانی از دارایی‌های کلیدی زیرساختی به‌شمار می‌روند.
نقش اقتصادی
اتصال ریلی به شبکه آسیای میانه و اروپا از مسیر سرخس، امکان ترانزیت، صادرات مجدد و پردازش کالا با ارزش افزوده را فراهم می‌کند. فرودگاه با امتیاز مرز هوایی، گزینه حمل بار هوایی را کنار جاده و ریل می‌گذارد.
توجه: برخی پرتال‌های قدیمی همچنان با عنوان منطقه ویژه اقتصادی سرخس فعال‌اند؛ برای آخرین وضعیت حقوقی و بسته‌های سرمایه‌گذاری به اطلاعیه‌های سازمان و منابع رسمی مراجعه کنید.